خط مشی دسترسیدرباره ما
ثبت نامثبت نام
راهنماراهنما
فارسی
ورودورود
صفحه اصلیصفحه اصلی
جستجوی مدارک
تمام متن
منابع دیجیتالی
رکورد قبلیرکورد بعدی
زبان متن نوشتاري يا گفتاري و مانند آن : فارسی
نوع ماده : طرح تحقیقاتی/ پروژه فارسی
شماره شناسایی : 50232
شماره مدرک : ‭ط۲۱۲۸‬
نام شخص به منزله سر شناسه - (مسئوليت معنوي درجه اول ) : علائی، حجت اله، مجری
عنوان و نام پديدآور : بررسی نقش هسته های‭Acb‬ در ایجاد اعتیاد به مرفین: مطالعات رفتاری، میکرودیالیز و الکتروفیزیولوژی [طرح تحقیقاتی]/ حجت اله علائی
وضعيت نشر و پخش و غيره : اصفهان: دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، معاونت پژوهشی ، ‭[؟۱۳۸۳]‬.
مشخصات ظاهري : ‮‭۱۷‬،۵ص.‬: جدول، نمودار
يادداشتهاي مربوط به نشر، بخش و غيره : چاپی
يادداشتهاي مربوط به خلاصه يا چکيده : مقدمه: تحقیقات بالینی و پایه‌ای نشان داده اند که مکانیسم های نرونی پیچیده ای در رابطه با اعتیاد درگیر هستند بخصوص هسته های قاعده ای در مغز و میانجی های عصبی که از این هسته ها آزاد می شوند.رابینسون در تئوری معروف خود‭(Aensitization therory of Addiction)‬ راجع به علت وابستگی به مواد مخدر معتقد است که داروهای اعتیاد آور توانایی تاثیر بر روی مسیرهای متعدد عصبی از جمله دوپامینرژیک، گلوتامینرژیک و سروتونرژیک دارند و یکی از فعالیت های فیزیولوژیک این مسیر ها مشارکت در مراکز تشویقی مغز بوده و مصرف مواد اعتیاد آور باعث سازش های نرونی در این سیستم های عصبی میشود. تحقیقات راجع یه مسیرهای نرونی دخیل در اعتیاد بیانگر این می باشد که مسیر های دوپامینرژیک، گلوتامینرژیک و سروتونرژیک از مهمترین آن ها می باشند. اطلاعات دیگری موید نقش سیستم دوپامینرژیک در مزنسفالیک در ایجاد لذت و پاداش متعاقب مصرف غذا، تحریک الکتریکی مغز و مصرف داروهای مخدر وجود دارد. از طرف دیگر منابع متعددی نشان دهنده نرون های دوپامنرژیک در‭Nucleus Accumbance(Acb)‬و همچنین با توجه به ارتباطات‭(Acb)‬با دیگر قسمت های مغز از جمله آمیگدال و هیپوکامپ شواهدی مبنی بر نقش این هسته در پاداش و لذت وجود دارد. همچنین شواهدی وجود دارد که نشان می دهد نرونهای دوپامنرژیک نقش مهمی در مکانیزم های تشویقی اپیویئد ها دارند چرا که تحریک گیرنده های‭delta , mu‬ دو گیرنده مهم مرفین (که نقش زیادی در تشویق) دارند باعث افزایش آزاد سازی دوپامین د‭Acb‬ می شوند درحالیکه تحریک گیرنده های‭Kappa‬ که نقش زیادی در‭aversive‬ دارد باعث کاهش آزادسازی دوپامین در این هسته شده اند.علاوه بر این گزارش شده تزریق‭iv‬ مرفین به حیوان فعالیت نرون های دوپامنرژیک هسته‭VTA‬ را به شدت افزایش می دهد و باعث افزایش آزادسازی دوپامین و متابولیت های آن‭(Dopak , HVA)‬ در هسته اکومبنس می شود ولی چنانچه تعد از تزریق مرفین نالوکسان را ته صورت دوطرفه در این هسته تزریق کنیم از آزاد شدن دوپامین و متابولیت های آن در هسته‌اکومبنس جلوگیری خواهد کرد و فعالیت های نرون های دوپامنرژیک‭VTA‬ را در موش های معتاد به شدت کاهش خواهد داد. با توجه به اینکه مطالعات قبلی در این آزمایشگاه نشان داد که تزریق لیدوکائین به داخل هسته‭VTA‬ و تحریک الکتریکی هسته رافه میزان وابستگی به مرفین را کاهش می دهد. لذا در این مطالعه بر آن شدیم که نقش تحریکی هسته‭Acb‬ را در میزان وابستگی اعتیاد به مورفین را ارزیاتی نموده و پس از‭ ۹ ‬روز تزریق مورفین به صورت‭ip‬ غلظت دوپامین را اندازه گیری کنیم
اصطلاحهاي موضوعي کنترل نشده : اختلالات مرتبط با مواد
: مرفین
: دوپامین
: الکتروفیزیولوژی
: میکرودیالیز
: ناقلین عصبی
: Substance Related Disorders
: Morphine
: Dopamine
: Electrophysiology
: Microdialysis
: Neurotransmitters
نام تنالگان - (مسئوليت معنوي درجه دوم ) : دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، معاونت پژوهشی
مبدا اصلي : IRدانشگاه علوم پزشکی اصفهان
وضعيت انتشار : p
مجری طرح(حقیقی) : حجت اله علائی
منبع تامین اعتبار : معاونت پژوهشی
کد پروژه : ‭۸۳۳۷۴‬
تاریخ شروع : ‭1383/01/01‬
 
 
 
(در صورت عدم وضوح تصویر اینجا را کلیک نمایید)